|
Ölümü yüzüme tokat gibi vuran hislerimin kırıntılarından biri düştü toprağa. Tutamadım.
Karardı toprak hıçkırırcasına yükseldi tozlar, nefes alamamaya başladı . Derin derin
acıyı hissetti, kül oldu çamurları, ateş olup yansaydı keşke ama yanamadı.
Seraphimin düşüşü, İsrafilin doğuşu gibi yankılandı dört bir yandan sağır edici sur sesi gibi haykırışları.
Göğsü gerildi, şişti benimki gibi . Kolları arkasında, ayakları parmak uçlarına yükseldi.
Başı gökyüzüne doğru nefret kustu ağzından havaya, hissettim hepsini.
Hamele-i arşın da toprakla ölmesi gibi çöktü gökyüzü hislerimin üstüne karanlığın kör olmasıyla
nereye gideceğini, kimi esir edeceğini bilememesi gibi nefes alışında toprağın tıkadı korlarla gözeneklerini Azazelin silahları.
Durdu manyetik kalp atışları simsiyah toprağın, kör karanlığın içinde kaybolurcasına yolunu bulamadan atmaktan.
Ölümü fısıldadı bana Azrailin ağzından, 'ölüm yalnızca bir başlangıç'
ve kapadım gözlerimi olmayan ışığı görmek için. Dindi nefesim kül bulutlarından bulamadığım havayı hissetmeye çalışarak.
Ve gördüm Onu tüm ihtişamıyla bana bakarken. |
